Belki de Emirdağ'da askeriyenin ayrılması sonrası oluşan ekonomik boşluğu doldurmak adına yapılabilecek en önemli işin eğitim sektörüne yönelmek gibi göründüğü, eğitim adına güzel şeylerin yaşandığı bir zaman dilimi içerisindeyiz. Eğitimle anılan bir yerleşim yeri olma yolunda atılan adımlara gurbetçiler tarafından yapılan arsa bağışları ve nakdi yardımları da ekleniyor. Emirdağ'da 1950'li yıllarda yaklaşık 60 yıl önce yaşanan benzeri bir eğitim atağında oluşan birlik ve beraberliğin benzeri yakalanmaya çalışılıyor. Ancak, yapılan çalışmalara verilen desteğin daha da artması lazım. Çarenin Emirdağ'dan gitmek olmadığı yaşayarak öğretilmeli Emirdağlılara…Geçtiğimiz günlerde bir hayırsever tarafından Emirdağ'a Fen Lisesi yapılması durumunda verilecek olan maddi destek gündeme getirildi. Buna karşın Yusuf Demir'den 4 Milyon TL açıklamasıyla bu konu gündemden düştü. Burada Emirdağ'a eğitim konusunda destek vermeden önce sorulması gereken şu olmalıdır: Önemli olan yeni okullar açmak mı; yoksa mevcut okullardaki sorunları gün yüzüne çıkarmak, çözmek mi?
Devamını oku... Yorum Ekle
Şehirlerin, ilçelerin meydanları 2-3 haftadır gümbür gümbür. Bir tarafta “evet” diyenler, diğer tarafta “hayır” diyenler. Peki hiç merak ettiniz mi; bu meydanlarda bağıranlar neye evet diyor, neye hayır diyor?
Dediler ki, Emirdağ’ın Karacalar köyünde bir program var. Hadi gidelim. İçimden gidelim bari dedim ama bir yandanda ne işim kar köyde bu saatten sonra desemde yola çıktık. Emirdağ’ın ünlü evlerini görme isteği dışında bir cazip yanı kalmamıştı bu yolculuğun. Emirdağ’a ulaştığımızda büyük bir hayal kırıklığına uğradım. Hiç göze hoş gelen ünlü Emirdağ evleri yoktu ortalıkta. Ancak sokaktaki her üç araçtan birisi Belçika Plakalı olması birden insanın sanki bir Avrupa kentinde hissine kapılmasına neden oluyor. Karacalar köyüne doğru yolculuk devam etti. Yaklaşık on dakika sonra köydeyiz. Köye köy demeye bin şahit lazım.
Afyonkarahisar'da yayın yapan Kocatepe Gazetesi yazarı Hasan Özpunar, Ali Yürük tarafından yazılan, geçmişte ülke gündemini dikkatini çeken ve hala gösterimi süren Çatallı Köy adlı tiyatro oyunu hakkında bir yazı kaleme aldı. Oyunun ülke gündemini ne derece etkilediğini, neler yaşandığını dile getiren Özpunar, Hulusi Kentmen'in oyuna olan ilgisini de başlığına taşıdı. İşte o yazı:
Aylardan mayıs... Konar göçer Türkmenlerin yayla zamanı. Göğsü yeşillenen Emirdağlarının tepeleri bölük pörçük karla kaplı. Bu yıl kış çok yağışlı geçti. Kar bazı yerlerde neredeyse adam boyu... Pınarlar şırıl şırıl, çaydere yün ve kilim yıkayanlar olmasa da yine gürül gürül akıyor. Sanki gönüllere akar gibi... Yılkı atları geçiyor gözlerimin önünden koyun kuzu seçiliyor. Denkler düzülüyor; ağıllar, arkaçlar, guytuluklar temizleniyor. Çobanlar köpeklere hay veriyor. Yurtlar diz boyu otların, çiçeklerin arasından göçküncü Türkmenleri bekliyor. Böcekler cıvıl cıvıl, kuşlar bir başka sevinçle kanat çırpıyor. 
