Çarşamba, 25 Ağustos 2010 05:53
Belki de Emirdağ'da askeriyenin ayrılması sonrası oluşan ekonomik boşluğu doldurmak adına yapılabilecek en önemli işin eğitim sektörüne yönelmek gibi göründüğü, eğitim adına güzel şeylerin yaşandığı bir zaman dilimi içerisindeyiz. Eğitimle anılan bir yerleşim yeri olma yolunda atılan adımlara gurbetçiler tarafından yapılan arsa bağışları ve nakdi yardımları da ekleniyor. Emirdağ'da 1950'li yıllarda yaklaşık 60 yıl önce yaşanan benzeri bir eğitim atağında oluşan birlik ve beraberliğin benzeri yakalanmaya çalışılıyor. Ancak, yapılan çalışmalara verilen desteğin daha da artması lazım. Çarenin Emirdağ'dan gitmek olmadığı yaşayarak öğretilmeli Emirdağlılara…
Geçtiğimiz günlerde bir hayırsever tarafından Emirdağ'a Fen Lisesi yapılması durumunda verilecek olan maddi destek gündeme getirildi. Buna karşın Yusuf Demir'den 4 Milyon TL açıklamasıyla bu konu gündemden düştü. Burada Emirdağ'a eğitim konusunda destek vermeden önce sorulması gereken şu olmalıdır: Önemli olan yeni okullar açmak mı; yoksa mevcut okullardaki sorunları gün yüzüne çıkarmak, çözmek mi?
En yüksek tepesini bekler bir eren baba
Vicdanlar ölmüş mü ne nerde mertlik sevdası?
Yıllardır “Bu iş derin devletin işi, bunu yaptıran kesin onlar” gibi söylemleri duyardık çoğu zaman. Şimdi Hanefi Avcı’nın yazmış olduğu “Haliç’te Yaşayan Simonlar Dün Devlet Bugün Cemaat” isimli kitabında görüyoruzki bir de “Derin Cemaat” çıktı karşımıza…
